Voor $40 een paspoortstempel

Dit is mijn eerste blog sinds het vertrek van Latona. Voor degene die dat nog niet wisten, op 10 maart is Latona teruggegaan naar Nederland. Ik heb besloten om zelf nog wel verder te reizen, tot ik het niet meer leuk vindt of totdat het geld op is.

Zoals jullie kunnen begrijpen is het lastig, om er ineens alleen voor te staan. Nadat ik Latona op het vliegveld had uitgezwaaid, besloot ik dat ik ook meteen genoeg had van het dure Costa Rica en ben ik in één ruk doorgegaan naar Panama. Na busritten van totaal 7-8 uur kwam ik aan bij de mooiste grensovergang die ik tot nu toe heb gezien.

Oude spoorwegovergang die dient als de scheiding tussen Costa Rica en Panama.
Oude spoorwegovergang die dient als de scheiding tussen Costa Rica en Panama.

Echter was dit ook de eerste grens waar ik niet zonder kleerscheuren doorheen kwam. Het verlaten van Costa Rica ging goed, maar Panama binnenkomen was nogal lastig. In Costa Rica en ook in Panama kunnen ze aan de grens vragen om een vlieg- of bootticket dat je het land weer uitbrengt. Een soort van controle dat je je visum niet overschrijdt. In Costa Rica werd er om gevraagd, maar toen we niets konden tonen, werden de schouders opgehaald en werden we doorgelaten.

Ik gokte dat dit ook bij de grens in Panama zou gebeuren. Helaas niet dus. Een uur lang heb ik in een hutje via internet gezocht naar een mogelijkheid om online een boottocht te boeken naar Colombia, maar dat kon gewoon nog niet online. En om nou een vliegticket van rond de 500 dollar te kopen, nee dank je.

Uiteindelijk gaf ik het op en dacht ik, ik ga gewoon terug naar Costa Rica en probeer het morgen opnieuw. Ik raakte echter aan de praat met een taxichauffeur, die wel een oplossing wist. Hij sprak iemand aan en even later was het geregeld. Als ik 40 dollar zou neertellen, zouden ze de douane omkopen, om mij de benodigde stempel te geven. Veel geld, maar ik was allang blij dat ik een manier had om Panama binnen te komen.

Dus ik rennen naar de balie, 1 minuut voordat de grensovergang zou sluiten. Ik wilde ze de 40 dollar geven, maar die werd geweigerd. Wel kreeg ik de stempel. De 40 dollar moest ik dus kennelijk overhandigen aan de kerel die het had geregeld. Hij boodt me ook een rit aan naar de stad en onderweg zag ik hem inderdaad wat hot naar her schieten om elk van de 4 douanebeambten een 10 dollar biljet in de handen te drukken.

– nu vind ik het jammer dat Latona niet meer blogt, die had dit verhaal met prachtige zinnen kunnen vertellen –

Een dure taxi en een nachtelijk bootritje later kwam ik aan in paradijs: Bocas del Toro. Een verzameling eilanden in de Carribische zee. Hier vind je alles wat je je voorstelt bij het Carribische leven. Palmbomen, prachtige stranden en huisjes op palen over het water. Ik koos ervoor om in het rustige Bastimentos te verblijven in tegenstelling tot het partyeiland Colon. Even de tijd nemen om bij de komen van de grote veranderingen en de chaotische reis.

Huisjes op palen in het water dus...
Huisjes op palen in het water dus…
En natuurlijk overal bootjes.
En natuurlijk overal bootjes.

Dat is dan ook de reden dat ik lang niet geblogd heb. Ik wil jullie best vertellen welke films en series ik allemaal heb gekeken, of welke spelletjes ik heb gespeeld, maar erg ‘blogwaardig’ is dat niet. Toch heb ik dat zo’n 4 dagen gedaan, puur om even af te sluiten van de wereld. Toen had ik er (gelukkig) ook wel weer genoeg van.
De eerste dag besloot ik om simpel even te lopen naar Wizard Beach. Dit zou slechts 5 minuten lopen zijn, wel door de jungle. Samen met Erik en Johannes (Erik kende ik nog van Manzanillo) zijn we gaan lopen. Een klein uur later kwamen we aan op Wizard Beach, onder de modder en met pijnlijke voeten, maar het is absoluut waard. Kijk maar naar de foto:

Wizard Beach
Wizard Beach

Het stikt hier van de Duitsers trouwens. Ze lijken een gevecht te hebben met de Chinezen over wie Panama gaat inlijven. De Chinese strategie is dat ze alle kleine winkels overnemen en de Duitse strategie is dat ze massaal de toeristische sector beheersen. De voertaal is bijna Duits geworden.
Hoe dan ook, ik kom daarop omdat ik de volgende dag met twee Duitse mensen (vader en zoon) een bootje heb gehuurd en de hele dag bezig ben geweest. Van duiken bij Mangrove bomen…

…het bezoeken van een eiland met luiaards tot snorkelen boven kleine koraaluitstulpingen. Bij die laatste kwam ik trouwens een geweldige vis tegen, die me maar bleef aanvallen:

Snorkelselfie, of dus snorkfie?
Snorkelselfie, of dus snorkfie?
In dit prachtige water hebben we ook gesnorkeld.
In dit prachtige water hebben we ook gesnorkeld.
Superveel mooie grote zeesterren
Superveel mooie grote zeesterren
De Duitse heer waarmee ik reisde (origineel uit Griekenland).
De Duitse heer waarmee ik reisde (origineel uit Griekenland).

Kortom een hele gave dag, waarbij ik blij ben dat ik me er toe heb kunnen zetten.

5 comments Add yours
  1. Fijn om te horen dat het u goed gaat! U bent dus een, naar eigen zeggen, crimineel geworden. Zomaar hardwerkende ambtenaren omkopen!.
    Hoop snel weer van u te horen.

  2. Hey Michiel, mooie beelden en ook een mooi verslag! We reizen nog steeds stiekem in je rugzak mee (nu niet gaan zoeken he)

    Grtjs, ralph

  3. Leuk dat je de blogs weer hebt opgepakt. Latona schrijft heel goed, maar jouw verhalen zijn ook prima om je reis te volgen. Veel plezier nog in Panama en straks in Colombia…

  4. Ha Michiel, erg knap dat je nog in je eentje doorreist, ik ben heel benieuwd wat je nog allemaal gaat beleven! En het eerste omkoopschandaal is ook een feit, zie ik. Tja, when in Rome… 😉
    Ziet er trouwens prachtig uit daar, dus geniet ervan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *