De sprookjeswereld in de vulkaan

Na mijn laatste update over mijn eerste weken in Panama is er een hoop gebeurd. Een hele speciale ervaring had ik in Dariën, maar daarover heb ik enkele dagen geleden al een update geplaatst. Eén van mijn beste tot nu toe (zonder valse bescheidenheid). Dus chronologisch klopt er niets meer van, maar dat maakt niet uit. Nu vertel ik ook graag over de andere plekken die ik bezocht heb tijdens mijn verblijf van dik een maand in Panama, dus voordat ik naar Dariën ging, ben ik nog in Chitré en El Valle geweest.

Na Boquete in het noordwesten van Panama ben ik met twee Poolse dames richting de grote stad afgereist. We namen een bus van een uurtje naar David en toen wisten we eigenlijk niet meer wat we wilden doen, behalve dat we verder gingen. Ik had gehoord dat Playa Las Lajas mooi zou kunnen zijn, maar toen bleek dat we nog twee uur op een bus daar naartoe moesten wachten kozen we gewoon de eerste bus uit die ging. De bus ging naar Santiago, maar onderweg hoorde we dat de buschauffeur er eigenlijk vanuit ging dat we naar Chitré gingen en dus hebben we dat maar gedaan. Baat het niet, dan schaadt het niet. Meestal kom je hierdoor op plekken waar de meesten niet naartoe gaan en dat bleek ook toen we in het kleine, maar drukke stadje Chitré belandden.

Aga en Aga, de twee Poolse dames waar ik een weekje mee ben opgetrokken.

In de taxi naar het hostel zag ik een groot stadion en ik vroeg de taxichauffeur wat voor sport er daar beoefent werd. Hij vertelde dat het een honkbalstadion was en dat er vanavond een grote wedstrijd gespeeld zou worden. Ondanks dat ik doodop was van de reis, moest ik er naartoe. Ik had in Nicaragua al pech gehad omdat er geen wedstrijden waren, dus ik was vastbesloten te gaan. Van de Poolse dames wist ik alleen Agnieszka (Hoe Pools is die naam!?) over te halen om met me mee te gaan. Samen liepen we naar het inmiddels grandioos verlichte stadion en betaalde we slechts 3 dollar om de wedstrijd te mogen aanschouwen. Het was er druk, doch niet helemaal vol en we duwde ons door de mensen heen om een mooi plekje op de tribune te bemachtigen.

Selfie in het stadion
Selfie in het stadion

Het stadion zag geel van de kleuren van de thuisclub en slechts een klein stuk van de tribune had een tintje rood van de uitspelende partij Panama-Stad. Het geluid was oorverdovend met gezang, een omroeper en sambabands midden in de tribune. Net als de andere toeschouwers moesten we naar elkaar schreeuwen om elkaar te verstaan. De wedstrijd was net begonnen en de stand stond nog op 0-0. Al schreeuwend probeer ik Agnieszka de regels van het spel bij te brengen, maar het mocht niet baten. Geergerd door het lawaai en mijn schreeuw in haar oor, maar nog meer omdat honkbal toch een vrij passieve sport is om naar te kijken, taaide Agnieszka af na een minuut of 10. Heel erg vond ik dat niet, nu had ik lekker de tijd om alles op me in te laten werken.

Mijn eerste Panamese honkbalervaring.
Mijn eerste Panamese honkbalervaring.

Ondanks dat het de meest saaie wedstrijd was en de thuisploeg al snel achterstond, zonder zelf een bal geraakt te hebben, bleven de mensen vrolijk. Dat het bier slechts een dollar was voor een halve liter hielp daar natuurlijk goed bij. Twee uur later was de wedstrijd beslist, 0-5 voor Panama-Stad en de nu iets minder uitgelaten toeschouwers verlieten het stadion. Gedurende de wedstrijd was ik elke keer als ik een biertje ging halen ergens anders gaan zitten en aan het einde bevond ik me in het vak van het winnende team. Tot mijn verbazing liepen er hordes gele fans naar dit vak en feliciteerde de supporters van Panama-Stad. Er werd gelachen en sommigen gingen samen snel nog een biertje halen voordat de bar sloot. Op de weg terug voelde ik me happy en liep ik met een opgewekte tred terug naar het hostel, blij dat ik ondanks mijn vermoeidheid toch was gegaan.

De volgende dag gingen we op verkenning uit rond de stad. Met de bus naar de dorpjes op het platteland. Voor het eerst werd ik getroffen door iets wat de normale cultuur van Panama betrof. De weken ervoor had ik doorgebracht op plekken waar veel toeristen waren, en ook Chitré leek een reguliere stad. Hier echter merkte we dat er langs de hoofdwegen een hoop dorpjes waren verezen, met als enige straat diezelfde drukke hoofdweg. Mooi was het niet, en er was ook niet veel te beleven. Het enige wat we tegenkwamen was een maskermaker, die van papiermaché mooie duivelsmaskers maakte. Niet eens speciaal voor toeristen, maar meer als een hobby. Wetende dat we nog wel een reis te gaan hadden, hebben we afgezien van het kopen van zo’n breekbaar masker en beperkte ik me slechts tot een foto.

De oude maskermaker naast zijn werktafels met natuurlijk zijn mooiste creaties.
De oude maskermaker naast zijn werktafels met natuurlijk zijn mooiste creaties.

Een ander dorpje bereidde zich voor op een festival. We hadden dit al gehoord van de dikke eigenaar van ons hostel, maar we waren te vroeg en we zagen meteen dat het een ontzettend luid en vervelend feest ging worden, maar wij als toeristen beter niet tussen konden staan. Met name de Poolse dames waren meteen het centrum van aandacht voor de mannelijke bewoners, die hoopte deze keer niet weer een meisje uit het nabije dorp te hoeven versieren. We voelden ons wel veilig, maar gewoon niet op het gemak en we verkozen om terug te gaan naar het hostel.

Voordat we verder gingen naar onze volgende locatie, bezochten we nog het strand waar de streek trots op was. Ik heb nog nooit zo’n lelijk strand gezien. Het was er vies, het zeewater zag er bruin uit en het was compleet verlaten. Helaas ben ik vergeten een foto te maken.

De volgende stop was El Valle. Nu heb ik de afgelopen maanden al veel bergdorpjes gezien, bijna net zoveel als mooie stranden, maar El Valle is toch wel het mooiste. Het dorpje ligt in een krater van een dode vulkaan met een diameter van een tiental kilometers. Dit zorgde ervoor dat we een aantal prachtige hikes konden maken. De eerste twee dagen verkende de Poolse dames en ik de westkant van de vallei en kwamen we op plekken met mooie uitzichten en wapperende duingras. Dit zorgde voor een reeks prachtige foto’s.

De overwinnaar van de berg (en de vertrapper van de ongelovige).
De overwinnaar van de berg (en de vertrapper van de ongelovige).
De westkant van de bergrand. Via slingerende geitenpaadje lopen over wat men de slapende indiaan noemt, naar het evenbeeld van een omhoog kijkende indianenvrouw.
De westkant van de bergrand. Via slingerende geitenpaadje lopen over wat men de slapende indiaan noemt, naar het evenbeeld van een omhoog kijkende indianenvrouw.
Die mooie uitzichten waar ik het over had. Op deze foto zie je nog het beste dat het ooit de krater van een vulkaan was.
Die mooie uitzichten waar ik het over had. Op deze foto zie je nog het beste dat het ooit de krater van een vulkaan was.
De zonsondergang vanaf zo'n mooie bergrug.
De zonsondergang vanaf zo’n mooie bergrug.
Eén van de panoramas van El Valle
Eén van de panoramas van El Valle

De dames wilden sneller dan ik door naar Panama-Stad, dus zij vertrokken na twee dagen, terwijl ik nog even bleef hangen in één van de beste hostels waar ik ben geweest (Bodhi Hostel). Het was net vier maanden geleden geopend door een ondernemende Canadees van slechts 25 jaar. Het was er schoon en over elk detail was goed nagedacht. Daardoor was de enorme dorm die makkelijk 30 man kon huisvesten toch intiem en rustig te noemen. De douches waren lekker warm en de zorgen goed.

Bodhi Hostel Dorm, ziet er toch gaaf uit!?
Bodhi Hostel Dorm, ziet er toch gaaf uit!?
Leuke oplossing die ik in Bodhi hostel tegenkwam. Voor de mensen thuis makkelijk na te bootsen :)
Leuke oplossing die ik in Bodhi hostel tegenkwam. Voor de mensen thuis makkelijk na te bootsen 🙂

Ik ontmoette Kate, een inspirerende vrouw die veel kon praten zonder saai te worden en zonder teveel in herhaling te vallen. De terugkeer van Latona naar Nederland was een kleine maand geleden, maar zorgde er nog steeds voor dat ik geen romantische gevoelens kon ontwikkelen voor andere vrouwen. Wat daardoor overbleef was een goede klik en een soort van vriendschap. Samen met Kate besloot ik de volgende dag de zwaarste hike uit de buurt te ondernemen en letterlijk klommen we de berg omhoog langs grote rotsblokken, ons soms vasthouden aan oude elektrische kabels die als touw voor ondersteuning diende.

Kate.
Kate.
Zoals gezegd klommen Kate en ik letterlijk naar de top van de berg.
Zoals gezegd klommen Kate en ik letterlijk naar de top van de berg.
De 'hut' aan de voet van het paradijs.
De ‘hut’ aan de voet van het paradijs.

Bovenaan gekomen werden we beloond met een paradijselijke plek, die zo in één van de sprookjesboeken kan worden opgenomen. Elk moment verwachtten we dat er elfje uit de bomen kwamen en ons vertelde dat we van de berg afgevallen waren en in paradijs waren belandt. We hielden een lange stop om uit te rusten en te eten, en het was het enige moment gedurende onze lange wandeling dat we weinig tegen elkaar zeiden. Wetende dat we toch een keer weer op weg moesten vertrokken we weer en klommen de berg omlaag om zodoende op een verlaten landweg te eindigen. Met behulp van de gps op mijn telefoon kozen we een richting en we wisten dat we nog wel enkele uren te lopen hadden.

Tegen het donker kwamen we terug in het hostel, vermoeid van de wandeling van zo’n acht uur, maar zeker nog opgelaten van het moois dat we hadden gezien en de leuke gesprekken die we hadden gevoerd. Snel kochten we wat eten en meteen na de maaltijd taaide ik af naar bed.

Nog twee dagen bleef ik hangen in El Valle, al 3 dagen langer dan gepland, maar ik had geen haast. Ik had mijn ticket naar Colombia inmiddels geboekt en wist dat ik nog en kleine 3 weken had om de rest van Panama te verkennen. Er waren niet zoveel plekken meer over om te bezoeken, dus ik deed lekker rustig aan. De volgende stop zou Panama-Stad zijn, waar ik me verheugde op eens iets anders, een moderne stad met een oud centrum en een bezoek aan het Panamakanaal. Dit was eindelijk weer eens iets anders dan die bergdorpen en mooie strandplaatsen.

One comment Add yours

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *