Toon en de toeristen

Eindelijk was het dan vanmorgen mooi weer, hier in Mexico. Na twee grijze dagen en twee koude nachten hadden we dat toch wel verdiend. Ook had ik er een beetje op gerekend aangezien ik vandaag voor het eerst zou gaan zwemmen in de Caribische zee. Dat is toch minder leuk als het koud is.

Nadat we ’s ochtends onze reisplannen van de komende dagen totaal hadden gewijzigd (Belize wordt toch vereerd met een bezoekje van ons) gingen we op weg naar het strand. Het idee was om fietsen te huren voor de dag en daarmee eerst naar de Maya ruïnes te fietsen en daarna het strand te bezoeken. ‘Geen probleem,’ volgens de mevrouw van het fietsenverhuur, ‘ dat is dan 1000 pesos borg’.
Laten we dat nou niet op zak hebben voor een dagje aan het strand.  Helaas viel er niet te onderhandelen want zo stond het op haar bordje, zei ze. En inderdaad er stond een bordje op de toonbank met een lange Spaanse tekst waar vast wel zoiets op zal hebben gestaan. De Mexicaanse versie van ‘computer says no’.

Toch een beetje teleurgesteld dat we de typische fietstocht naar het strand mis waren gelopen hebben we maar een taxi aangehouden. Niet helemaal onideaal want we waren er binnen no time en de taxichauffeur was ontzettend aardig. Hij zette ons af bij een enorm winkelcentrum. Blijkbaar was dat de ingang naar de ruïnes. Hoezo toerisme op zijn best?
Na nog geen seconde dook een man op met een klein leeuwenwelpje op zijn arm met de vraag of ik ermee op de foto wilde. Ik heb een vreselijke zwak voor schattigheid, dus ik smolt en ben maar weg geglibberd want aan dat soort dingen wil ik niet meewerken. Maar toch, het was echt ontzettend schattig om te zien en ik zal niet ontkennen dat ik heel erg stiekem heel erg graag zou willen knuffelen met zo’n klein leeuwtje.

Bij de echte ingang van de ruïnes zijn we in de rij voor de kaartjes gaan staan en pas de rij weer uit kunnen lopen toen we ook daadwerkelijk te ruïnes weer verlieten. Wat een ellende om samengedrukt tussen de groepen selfie-stok-dragende toeristen vooruit te schuifelen en heel erg je best te doen om te beseffen waar je in feite bent. De Maya’s hadden zich daar een prachtige plek uitgekozen om zich te vestigen. Het mooiste uitzicht op de zee dat je je kunt bedenken en allemaal leguanen en schildpadden als vriendelijke buren. Ik neem maar aan dat ze vriendelijk zijn, het kan ook dat ze depressief zijn geworden van al die toeristen met flitsende camera’s en lelijke petjes.
Omdat alle bordjes met informatie geblokkeerd werden en we niet geïnvesteerd hebben in een gids weet ik nog steeds niks van de geschiedenis van de ruïne, maar gelukkig valt alles te googelen.

De wandeltocht naar het strand was gelukkig maar kort en voor we het wisten zaten we alweer over die prachtige zee uit te turen met een cerveza in de hand.

Cervesas aan het strand
Cervesas aan het strand

Aan het strand hebben we een heerlijk typische stranddag gehad. Het zwemmen bleek voor mij een uitdaging. Waar Michiel heel soepel en stoer de golven indook voelde ik me de helft van de tijd alsof ik aan het verzuipen was door de sterke golven. Ik had het zout nog niet uitgespuugd of het vloog alweer mijn neus in. Gelukkig kun je doen wat je wilt maar uiteindelijk spoel je altijd aan, zo ook ik.

Met nog een paar uurtjes zon voor ons ga ik nu mijn yogamat weer bespringen zodat ik helemaal klaar ben voor de busreis naar Chezumal en de boottocht naar Caye Caulker morgen.

5 comments Add yours
  1. Haha wat een prachtige foto van Toon bovenaan deze post 😀 Dat van die toeristen herken ik, dat was in Nieuw-Zeeland ook zo op sommige plekken. Heel frustrerend… Maar gelukkig konden jullie daarna relaxen (?) in de zee!
    x

  2. trouwens een goede tip voor Latona; als je al niet zo’n goede zwemster bent. De beste manier om te kijken of het ergens veilig is om te zwemmen..oke het klinkt heel dom: Maar kijk of er mensen aan het zwemmen zijn/ in het water liggen.
    Ik ging ooit eens in Venezuala in de zee, mooi parelwit strandje maar er was niemand aan het zwemmen..ik ging er tot mijn middel in en ik kwam er een half uur later en 500meter verderop en compleet uitgeput pas weer uit. Stroming daar is een biatch! maar ziet er wel lekker uit met zo’n corona onder een palmboom!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *