Aankomst in IJsland

Deze blog begint heel sec, met veel feitelijk informatie, omdat ik ook graag bijhoudt wat en wanneer. Maar verderop gaat het meer over de ervaringen.

Op 11 september (nine-eleven) vlogen Vincent en ik van Amsterdam naar IJsland. We hadden iets meer dan € 330 betaald voor onze retourvlucht met Wow-Air, dus als je voor lief neemt dat je wat krap zit en niet teveel bagage mee mag nemen: een koopje.

Om acht uur in de avond landden we netjes op tijd in Keflavík en gingen we onze huurauto halen. We vonden na een half uur in het donker rijden ons hostel Oddsson aan de rand van Reykjavik en dronken ons eerste biertje in het café daar. Ze hadden alleen maar halve liters, maar die kregen we wel weg. We werden meteen uitgenodigd voor een papier-vouw-wedstrijd, waarbij we van pizzaslice houders van domino iets moesten vouwen. Ze bedoelde vliegtuigjes, maar omdat ze dat er niet bij zeiden had ik al snel een vulkaan gebouwd. We wonnen daardoor niet het ‘gratis’ biertje, maar omdat we vergaten af te rekenen was het bier die avond alsnog gratis. Dat scheelt toch zo’n 7 euro per biertje.

De reis naar de west fjorden

Op dag twee vertrokken we vroeg naar de West fjorden van IJsland. Omdat we nu voor het eerst tijdens de dag reden zagen we ineens het ongelooflijk mooie landschap van IJsland voor ons verschijnen. Een gevoel van overweldiging en enthousiasme bedroop ons. We stopten bij The The Settlement Center in Borgarnes en daar kwamen we er meteen achter hoe duur IJsland toch is. Zelfs een simpel museum net buiten de route kwam al neer op € 25 per persoon, dus dat skipten we en we beperkten ons tot het maken van wat simpele foto’s van de omgeving en het haventje.

In reisgidsen worden vaak bepaalde bezienswaardigheden omschreven en in je hoofd heb je dan een voorstelling hoe dat er uit zou zien als je er straks bent. In mijn hoofd zag ik kleine steden voor me en als je dan een haven ging bezoeken, ja dan zag je honderden schepen groot en klein, maar IJsland is anders. Daar is een bezoekwaardige haven hoogstens een plek waar een paar vissersbootjes dobberen of soms een groter schip, maar altijd klein en idyllisch. Zo ook in Borgarnes. Voordeel is wel dat je het dan snel gezien hebt en weer naar het volgende avontuur kan.

Borgarnes
Borgarnes
De kleine maar idyllische haven
De kleine maar idyllische haven

Nadat we boodschappen hadden ingeslagen stapten we weer in de auto en reden we in vijf uur 200 kilometer slingerend langs de kliffen van de fjorden. Het was alsof we in een auto-reclame zaten. Onze pauzemomentjes waren altijd op plekken waar je U tegen zegt: bij watervallen, hobbitland en heuvelruggen. Tegen het einde van de middag kwamen we bij mijn IJslandse maat Kristinn aan. Hij bleek in een soort vakantiewoning te zitten, die door zijn werkgever (de overheid) was afgehuurd om hem als ranger onderdak te bieden. Kris en ik hadden elkaar leren kennen in Mexico-Stad en waren daar een weekje samen opgetrokken. Hij en ik hadden toen al een enorme klik en konden uren speculeren en ouwehoeren over het leven. Het was dan ook onwijs gaaf en best wel uniek om na 1,5 jaar elkaar weer te zien in zijn thuisland en dat binnen tien minuten weer terug te hebben. Ook Vincent en Kris lagen elkaar meteen, dus dat was mooi meegenomen (letterlijk).

Huis van Kris
Huis van Kris
Ons uitzicht in de ochtend
Ons uitzicht in de ochtend

Over Kristinn

Voor dit stuk wil ik heel even uitweiden over het leven van Kris, omdat het voor mij best bijzonder en inspirerend was. Te beginnen: Kris is veganist. Na zijn leven als ‘farmboy’ en de manager van grote vissenboerderijen (fish-farms) kwam hij tot het inzicht dat het eten van dieren en dierlijke producten helemaal niet nodig was en het milieu onnodig belastte. Ook de manier waarop dieren door de mensen behandeld werden was onnodig fout. Maar zijn ouders, schapenhouders, vertellen dat hij veganist is, heeft nogal wat voeten in aarde gehad. Hij vertelde dat hij nu vaak zijn eigen eten meenam als hij bij hen op bezoek ging.

Kris is ook ranger en wordt daarvoor ingehuurd door de overheid voor een periode van vijf maanden per jaar. Een gewild baantje, want in dat ‘zomerseizoen’ moet je vooral op jouw gebied letten. Zijn gebied kende nauwelijks toerisme en het enige waar hij op moest letten was een verdwaalde camper, illegaal kamperen en hier en daar waar troep opruimen. Simpel meer zeer fijn werk, waarbij je praktisch de hele dag buiten rondloopt.  Daarvoor kreeg hij omgerekend zo’n € 5.000 bruto per maand, een werkauto (4WD) en onderdak. Zijn eigen huis verhuurde hij voor extra inkomsten. Al met al dus nauwelijks kosten en veel inkomsten. Dat betekent dat hij de overige zeven maanden de tijd (en het geld) heeft om de rest van de wereld te verkennen. Begin november 2018 was zijn plan om weer in Mexico rond te trekken en dan richting Zuid-Amerika te gaan.

Nou dat is een korte beschrijving van het leven van Kris en zijn opvatting sijpelen daar ook wel doorheen, opvattingen waar we dus uren over konden lullen met zijn drieën.

De onverwachte avond

Na een veganistische maaltijd bij hem thuis stelde hij dan ook voor om de conversatie voort te zetten in de nabij hot pool. Een standaard tijdverdrijf van alle IJslanders eigenlijk is om warm water op te zoeken en er uren in rond te dobberen. Hij had dan zelfs een natuurlijke hotspring op loopafstand en daar gingen we heen toen het net donker aan het worden was rond tien uur in de avond. We liggen er zo een uurtje in en de twee stelletjes die er al lagen waren net weg, toen Kristinn opeens zei dat dit wel eens een nacht kon zijn om het noorderlicht te zien. We keken omhoog en zagen de gigantische sterrenhemel zoals ik die zelden zo scherp heb kunnen zien. Je zag satellieten voorbij komen en menige (zwakke) komeet voorbij schieten. Ook heb ik denk ik mijn eerste (echte) vallende ster gezien, maar op dat moment had ik niets te wensen.

Hot pool, hot spring, hot tub?

Een hot pool is precies wat je denkt: warm of heet water waar je in kan zwemmen.

Een hot spring is de natuurlijke variant daarvan, dus ergens onder de grond wordt het water verwarmt door magma en komt dan naar buiten en mixt zich tot een aangename temperatuur met koud water, zodoende krijg je een natuurlijke hot pool.

Een hottub is echt een bad (vaak voor meerdere personen) met toegevoegd warm water en kun je dus in theorie ook op je dak zetten.

Kristinn en ik in de natuurlijke hot pool
Kristinn en ik in de natuurlijke hot pool

Toen, zo rond half 12, kwam er opeens een lichtgroene deken uit het noorden van de hemel: het noorderlicht. Het werd steeds feller en we zagen slierten heen en weer bewegen als een soort golven aan de kust. Nu heb ik al veel gezien, maar dit nam toch ook mijn adem wel weg. Omdat we al onze spullen aan de kant hadden liggen waren we ook niet aan het denken aan het nemen van foto’s of het delen van de ervaring op Instagram. Nee, het enige dat we deden was omhoog kijken en het meemaken. Toen het na een half uurtje weer wat was afgezwakt vond Vincent het leuk geweest. Te lang in de warmte doet hem voelen als een gekookt ei en dus stelde hij voor om terug te gaan. Dat deden we en toen we weer warm aangekleed waren (whoop-whoop voor thermo-ondergoed) liepen we terug naar Kris zijn huisje. Geen licht en geen auto’s op de geasfalteerde eenrichtingsweg zorgde er voor dat we in het stikdonker midden op de weg liepen en toen gebeurde het…

… het noorderlicht was opeens terug en meer kleurrijk en bewegelijk dan eerder. Niet meer de rustige golven, maar alsof de nachthemel elektrische schokken te verduren kreeg. Zie het als een audiospoor van een speedmetalband, maar dan van boven groen en van onder roze. Deze keer had Vincent zijn telefooncamera wel in de aanslag. Ik verklaarde hem voor gek en zei gewoon te kijken en te genieten, maar achteraf ben ik wel blij met de enorm mooie foto’s die hij heeft kunnen maken.

Noorderlicht (Aurora Borealis)

Hoe noorderlicht precies ontstaat, is een ingewikkeld verhaal. De zon zendt elektrisch geladen deeltjes uit. De aarde probeert, omdat de aarde magnetisch is, deze deeltjes aan te trekken. Sommige deeltjes komen daarom in onze atmosfeer terecht. Daar botsen elektrische deeltjes met luchtdeeltjes die in de atmosfeer rondzweven. Door zo’n botsing zenden de luchtdeeltjes licht uit. Er ontstaan gassen. Die gassen geven licht, net zoals het gas in neonverlichting. De verschillende kleuren van het noorderlicht komen door verschillende gassen. – 

bron: Willem Wever

Met de eerste volle dag achter de rug lag ik in bed, warm van het lange natuurlijk bad dat ik had genomen en vol vreugde van de immense ervaringen van die dag. De rit, het weerzien met Kris en afsluitend zo’n noorderlicht ervaring. Ik heb in jaren niet zo lekker geslapen als die nacht.

LocatieAankomst
1Reykjanesbær, IJsland11 september 2018
2Reykjavik, IJsland11 september 2018
3Borgarnes, IJsland12 september 2018
4Flókalundur, IJsland12 september 2018
5Látrabjarg, IJsland13 september 2018
6Dynjandi Walking Trail, IJsland13 september 2018
7Blönduós, IJsland14 september 2018
8Húsavík, IJsland14 september 2018
9Ásbyrgi, IJsland15 september 2018
10Dettifoss, IJsland15 september 2018
11Seyðisfjörður, IJsland16 september 2018
12Höfn, IJsland16 september 2018
13Jökulsárlón, IJsland17 september 2018
14Hvolsvöllur, IJsland17 november 2018

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *