Fotoblog: De zoutvlaktes van Uyuni Bolivia

Ik heb er voor gekozen om dit een fotoblog te maken. Met name omdat er niet heel veel te vertellen valt. Vier dagen lang ben ik met een gids en drie Franse reisgenoten per jeep door de Zuid-Westelijke provincie van Bolivia gereden. We overnachtten in hostels. ’s Nachts koelde het af naar -10 en overdag was het niet veel warmer.

We vertrokken op dag 1 heel erg vroeg, omdat het stemzondag was. In Bolivia betekent dat dat er niemand mag rijden en iedereen moet verplicht gaan stemmen. Om de politie voor te zijn liepen we dus al om 5 uur ’s ochtends met onze backpack richting de jeep. Maar toen we er eenmaal inzaten begon een avontuur vol mooie uitzichten, bijzondere dieren en unieke landschappen. Kijk zelf maar:

Hier zie je (helaas) maar een stukje van de stad die helemaal gemaakt is uit rotsformaties. Er wonen geen mensen hoor, maar het lijkt van afstand wel op de vormen van een stad.
Hier zie je (helaas) maar een stukje van de stad die helemaal gemaakt is uit rotsformaties. Er wonen geen mensen hoor, maar het lijkt van afstand wel op de vormen van een stad.
Hoe ze het doen weet ik niet, maar ze krijgen al deze lama's in een hok. Dat gaf ons de kans om ze rustig te bekijken en fotograferen.
Hoe ze het doen weet ik niet, maar ze krijgen al deze lama’s in een hok. Dat gaf ons de kans om ze rustig te bekijken en fotograferen.
Die lama's trekken de gekste bekken!
Die lama’s trekken de gekste bekken!
Dit was een typisch beeld voor de vier dagen die we in en om Uyuni doorbrachten. De jeep, de vlaktes en de kleurrijke heuvels op de achtergrond.
Dit was een typisch beeld voor de vier dagen die we in en om Uyuni doorbrachten. De jeep, de vlaktes en de kleurrijke heuvels op de achtergrond.
De landschappen veranderen dus constant. Opeens splijt het land zich open en produceert het door vulkanen verhit water en bubbelende modder. Hoe kouder het is, hoe grote de stoomwolken die er vanaf komen.
De landschappen veranderen dus constant. Opeens splijt het land zich open en produceert het door vulkanen verhit water en bubbelende modder. Hoe kouder het is, hoe groter de stoomwolken die er vanaf komen.
Sjengske zit even uit te puffen in de Inca ruïnes.
Sjengske zit even uit te puffen in de Inca ruïnes.
Deze steppen-konijnen noemt men Viscachas. Ze zijn schuw, maar vaak wel nog te zien tussen alle steenformaties.
Deze steppen-konijnen noemt men Viscachas. Ze zijn schuw, maar vaak wel nog te zien tussen alle steenformaties.
Misschien wel het mooiste wat ik in mijn leven heb gezien is Laguna Colorado. Het water heeft op verschillende plekken verschillende kleuren en is gevuld met duizenden flamingo's. Denk de bergen er even omheen en je hebt het perfecte plaatje. Ik zou hier dagen naar kunnen kijken en niet verveeld raken.
Misschien wel het mooiste wat ik in mijn leven heb gezien is Laguna Colorado. Het water heeft op verschillende plekken verschillende kleuren en is gevuld met duizenden flamingo’s. Denk de bergen er even omheen en je hebt het perfecte plaatje. Ik zou hier dagen naar kunnen kijken en niet verveeld raken.
Deze immense foto is gemaakt met een gewone camera en ik heb nauwelijks Photoshop hoeven gebruiken.
Deze immense foto is gemaakt met een gewone camera en ik heb nauwelijks Photoshop hoeven gebruiken.
Nog zo'n prachtige foto van flamingo's in Laguna Colorada.
Nog zo’n prachtige foto van flamingo’s in Laguna Colorada.
Bij dit prachtige meer, vol flamingo's vind je ook de resten van deze dieren zodra ze sterven. Waarom het ook losse lichaamsdelen zijn weet ik niet, maar ik vond dit hoofd, los, nog intact.
Bij dit prachtige meer, vol flamingo’s vind je ook de resten van deze dieren zodra ze sterven. Waarom het ook losse lichaamsdelen zijn weet ik niet, maar ik vond dit hoofd, los, nog intact.
Sjengske en ik dragen ons steentje bij. Op de achtergrond één van de vulkanen en een giftig meer, vanwege de toxische stoffen die uit de bodem vrijkomen.
Sjengske en ik dragen ons steentje bij. Op de achtergrond één van de vulkanen en een giftig meer, vanwege de toxische stoffen die uit de bodem vrijkomen.
De landschappen veranderde constant. Dit grasgebied tussen de rotsen, veerde als je er op liep. Het witte van de vele stroompjes die zich er een weg doorheen banen is inderdaad ijs.
De landschappen veranderden constant. Dit grasgebied tussen de rotsen veerde als je er op liep. Het witte van de vele stroompjes die zich er een weg doorheen banen is inderdaad ijs.
Bij het letterlijk zwarte meer. Waarom het water zwart is weet ik niet, maar het is in elk geval mooi. Net als mijn Franse reisgenootje Caroline trouwens.
Bij het letterlijk zwarte meer. Waarom het water zwart is weet ik niet, maar het is in elk geval mooi. Net als mijn Franse reisgenootje Caroline trouwens.
Ontzettend veel lama's gezien, maar een door het water vluchtende baby geeft dan toch wel een heel mooie foto.
Ontzettend veel lama’s gezien, maar een door het water vluchtende baby geeft dan toch wel een heel mooie foto.
Op de laatste dag hadden we allemaal zoiets van: "nu hebben we alle dieren wel gezien". Dat bleek dus niet het geval... uit het niets opeens struisvogels! In dit geval een Rhea.
Op de laatste dag hadden we allemaal zoiets van: “nu hebben we alle dieren wel gezien”. Dat bleek dus niet het geval… uit het niets opeens struisvogels! In dit geval een Rhea.
Dag vier begon met het beklimmen van een kleine heuvel midden op de zoutvlaktes. Hier konden we een prachtige zonsopgang zien. Toen die eenmaal was afgelopen liep ik met gebogen hoofd terug en werd deze bijna artistieke foto van mij gemaakt.
Dag vier begon met het beklimmen van een kleine heuvel midden op de zoutvlaktes. Hier konden we een prachtige zonsopgang zien. Toen die eenmaal was afgelopen liep ik met gebogen hoofd terug en werd deze bijna artistieke foto van mij gemaakt.
Vanuit de auto zagen we al de zonsopgang, wat zorgde voor deze aparte foto.
Vanuit de auto zagen we al de zonsopgang, wat zorgde voor deze aparte foto.
Dit is hem dan. Op dag 4 kwamen we bij Salar de Uyuni. Niets anders dan kilometers en kilometers aan zoutvlaktes.
Dit is hem dan. Op dag 4 kwamen we bij Salar de Uyuni. Niets anders dan kilometers en kilometers aan zoutvlaktes.
Mijn reisgenoten de vier dagen die we rondreden over de bergen, zoutvlaktes etc. Dit is dag 4. Van links naar rechts: Christelle, Caroline Sjengske & Victor.
Mijn reisgenoten de vier dagen die we rondreden over de bergen, zoutvlaktes etc. Dit is dag 4. Van links naar rechts: Christelle, Caroline Sjengske & Victor.
Natuurlijk moest ik net als iedereen op de zoutvlaktes enige perspectieffoto's maken. Hier krijg ik de les gelezen door een micro-caroline.
Natuurlijk moest ik net als iedereen op de zoutvlaktes enige perspectieffoto’s maken. Hier krijg ik de les gelezen door een micro-caroline.
Wees gerust Sjengske heeft mijn aanval met de vork overleefd.
Wees gerust Sjengske heeft mijn aanval met de vork overleefd.
Deze treinwagons zijn een overblijfsel uit de tijd dat er volop met treinen gereden werd door Bolivia. Dus ook over de lang uitgestrekte zoutvlaktes.
Deze treinwagons zijn een overblijfsel uit de tijd dat er volop met treinen gereden werd door Bolivia. Dus ook over de lang uitgestrekte zoutvlaktes.
Ook de Dakar is hier gereden. Eigenlijk in Chili én Bolivia, maar hier ging hij van start. Lijkt me wel cool, met je racewagen crossen over de vlaktes.
Ook de Dakar is hier gereden. Eigenlijk in Chili én Bolivia, maar hier ging hij van start. Lijkt me wel cool, met je racewagen crossen over de vlaktes.
Helemaal aan het einde van de tour kwamen we bij het treinenkerkhof. Hier staan lange rijen met locomotieven en hun wagens langzaam weg te roesten. Jammer, maar mooi om te zien.
Helemaal aan het einde van de tour kwamen we bij het treinenkerkhof. Hier staan lange rijen met locomotieven en hun wagens langzaam weg te roesten. Jammer, maar mooi om te zien.
2 comments Add yours

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *